Oferta

Gminna ewidencja zabytków

Wnikliwa kwerenda archiwalna
Konsultacje społeczne
Badania terenowe
Weryfikacja obiektów historycznych
Opracowanie kart adresowych
Stały kontakt z zamawiającym

Jednym z obowiązków nałożonych przez ustawę na gminy jest: „uwzględnienie zadań ochronnych w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przy kształtowaniu środowiska”.

Temu zadaniu ma służyć gminna ewidencja zabytków.

Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w artykule 22. Punkcie 4 tego artykułu mówi: „Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi gminną ewidencję zabytków w formie zbioru kart adresowych zabytków nieruchomych z terenu gminy”. Natomiast punkt 5 określa zakres gminnej ewidencji:

W gminnej ewidencji zabytków powinny być ujęte:
1) zabytki nieruchome wpisane do rejestru;
2) inne zabytki nieruchome znajdujące się w wojewódzkiej ewidencji zabytków;
3) inne zabytki nieruchome wyznaczone przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) w porozumieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Ochrona zabytków, które znajdują się na terenie gminy należy do obowiązków samorządu lokalnego. Gminy między innymi mają dbać o: „zapewnienie warunków prawnych, organizacyjnych i finansowych umożliwiających trwałe zachowanie zabytków oraz ich zagospodarowanie i utrzymanie” oraz zapobiegać „zagrożeniom mogącym spowodować uszczerbek dla wartości zabytków”.

Programy opieki nad zabytkami

Konsultacje społeczne
Analiza wartości kulturowych danego obszaru
Spersonalizowane rozwiązania
Podniesienie świadomości społecznej
Stała współpraca z zamawiającym

Ustawa  o ochronie  zabytków  i opiece  nad  zabytkami  nakłada  na  jednostki  samorządu  terytorialnego  obowiązek  sporządzenia  programu  opieki  nad zabytkami. Głównym  odbiorcą  programu  jest  społeczność lokalna. Dotyczy  to  nie  tylko  właścicieli i użytkowników obszarów i obiektów zabytkowych, ale  również  wszystkich  mieszkańców,  gdyż  zachowane i należycie pielęgnowane dziedzictwo kulturowe  wyróżnia  obszar  gminy  i przesądza  o jej  atrakcyjności.

Opracowanie  i uchwalenie  gminnego  programu opieki  nad  zabytkami  nie  powinno  być  traktowane jedynie  jako  realizacja  przez  gminę  zadania  ustawowego.  Wskazane  w programie  działania  powinny  być  skierowane  na  poprawę stanu  zabytków,  ich  adaptację  i rewaloryzację  oraz zwiększenie  dostępności  do  nich  mieszkańców  i turystów.  Jednocześnie  mogą  przyczynić  się  do  zwiększenia  atrakcyjności  regionów,  podniesienia  konkurencyjności  oferowanych  produktów  turystycznych, a    także  szerszego  od  dotychczasowego  wykorzystania  potencjału  związanego  z zachowanym  dziedzictwem kulturowym.

Gminny program opieki nad zabytkami jest opracowywany na 4 lata. Z realizacji programu wójt (burmistrz,  prezydent  miasta)  co  2  lata  sporządza  sprawozdanie, które przedstawia Radzie Gminy. Kolejne sporządzane   programy   opieki   powinny   uwzględniać  pojawiające  się  nowe  uwarunkowania  prawne i administracyjne,  zmieniające  się  warunki  społeczne,  gospodarcze  i kulturowe,  nowe  kryteria  oceny i aktualny stan zachowania zasobu oraz prowadzone okresowo  oceny  efektów  wdrażania  obowiązującego programu.

Studium ochrony wartości kulturowych

Wnikliwa kwerenda archiwalna
Badania terenowe
Współpraca z organami ochrony zabytków
Opracowanie wytycznych do ochrony zachowanych elementów historycznego zagospodarowania posiadających wartości zabytkowe
Opracowanie tekstowe, graficzne i ilustracyjne
Stała współpraca z zamawiającym

Studium ochrony wartości kulturowych miasta/gminy jest materiałem wyjściowym do formułowania prawidłowych ustaleń ochrony obszarów i obiektów zabytkowych w dokumentach planistycznych wykonywanych przez organy państwowe i samorządowe, stanowi także podstawę do egzekwowania określonego w studium zakresu ochrony zabytków objętych opracowaniem przez właściwe organy konserwatorskie.

Celem opracowania jest zdefiniowanie zasobu zabytkowego na danym obszarze, zdiagnozowanie jego wartości i stanu zachowania oraz określenie wniosków konserwatorskich, tj. zasad i zakresu ochrony obiektów i obszarów.

Inwentaryzacja

Dokumentacja ogólna szczegółowa
Nowoczesne metody i tradycyjne podejście
Spersonalizowane dokumentacje

Inwentaryzacja pomiarowo-rysunkowa stanowi podstawę służącą identyfikacji historii budowlanej zabytku, a także w szerszym kontekście również całej historii architektury i budownictwa. Często jest wykorzystana do opracowania projektu budowlanego i wykonawczego. Stanowi podstawę do badań architektonicznych zawierających rysunki analityczne, rysunkowe rozwarstwienie i rysunkową rekonstrukcję; badań mykologicznych; badań statycznych; badań stratygraficznych; projektu koncepcyjnego; projektu budowlanego; projektu wykonawczego a także projektu powykonawczego.

W wielu przypadkach, inwentaryzacja pomiarowo-rysunkowa, stanowi jedyny trwały ślad po zabytkach, które uległy zniszczeniu. Jest często jedynym dokumentem przekazującym autentyzm historyczny, danych obiektów.

Promowanie walorów kulturowych regionu

Podnoszenie świadomości mieszkańców
Programy związane z poszerzeniem wiedzy na temat dziedzictwa regionu
Uwypuklenie wartości niematerialnych

Mieszkańcy kulturowo bogatych obszarów bardzo często nie znają wartości jakie posiada ich wieś, miasto czy skrawek podwórka. Dlatego tak powszechnie niedoceniane jest ponadpokoleniowe dziedzictwo. Bardzo często nie wypływa to z ignorancji czy małej wartości danych obiektów. Powodem jest nieświadomość, że częścią otaczającego dziedzictwa są także mieszkańcy i ich własna historia tworzy nowy rozdział dziedzictwa kultury.

Poprzez autorskie projekty staramy się uświadomić mieszkańców o wartości, która posiadają obiekty, znajdujące się „w sąsiedztwie”.

Opracowywanie materiałów promocyjnych dany region

Opracowanie koncepcji materiałów promujących dany obszar/region
Opracowanie materiałów promocyjnych związanych z dziedzictwem danego obszaru
Przygotowanie materiałów do publikacji związanych z historia i dziedzictwem

Każde województwo, miasto, wieś czy obszar posiada swoją historię, która stanowi jego dziedzictwo. Odpowiednie wyeksponowanie tego dziedzictwa może stanowić zarówno formę zachowania tego dziedzictwa, ale także wspaniałą promocję regionu. Wydawane tak powszechnie przez samorządy biuletyny, informatory czy publikacje są bardzo często opracowane bez podstaw w przekazach źródłowych i powielają, przyjęte błędy.

Właściwe opracowanie historii poszczególnych obiektów czy wydarzeń, stanowić będzie solidną podstawę do stworzenia materiałów promocyjnych. Materiały takie przyczynią się z jednej strony do zachowania dziedzictwa kulturowego, ale mogą także stanowić wspaniały materiał promocyjny gminy, miasta, czy regionu.

Kompleksowa analiza stanu zachowania zabytków

Rozpoznanie historycznej substancji zabytkowej na obszarze i indywidualnie
Zaplanowanie dostosowania zabytków do potrzeb inwestycyjnych
Zaplanowanie dostosowania zabytków do działalności gospodarczej

Podstawą ustalenia wartości zabytku powinna być wnikliwa analiza źródłowa, badania oraz analiza porównawcza, powołująca inne obiekty, wydarzenia, zjawiska, osoby mogące mieć wpływ na ocenę badanego obiektu. Bardzo często wymaga to współpracy specjalistów z różnych dziedzin nauki.

Dopiero wówczas możemy ocenić jaką wartość posiada dany obiekt. Wiek nie jest jedynym wyznacznikiem służącym do określenia wartości zabytku.
Nie wszystko bowiem co przekroczyło dany wiek, bądź posiada wartości estetyczne musi podlegać ochronie prawnej. W odwrotnej sytuacji, bardzo często obiekty niepozorne mogą posiadać ogromną wartość i powinny zostać objęte ochroną.

Jeżeli masz pytania związane z ochroną dziedzictwa, promocją regionu czy dokumentacją dotyczącą zabytków, skontaktuj się z nami